…जपशील ना?

.....जपशील ना?

मोठ्या फणका-याने…..

तुला सोडुन निघाले होते!

पण

थाम्बले, वळले, पाह्यलं, जाणवलं….

माझ्या मनातला एक रेशिम धागा

तुझ्या ठायी गुंतला होता!

तो धागा-

सोडवणं जमेलसं वाटत नाही

तोडणं माझ्या स्वभावात नाही!

पुढे जाणं तर अटळ आहे

तेव्हा आता-

त्या धाग्यासोबत माझं थोडं मन ठेवते

जातांना तुला सांगुन जाते-

“आपल्या वेड्या सखीचं

भाबडं मन जीवापाड जप!….

…..जपशील ना?